W 1938 roku w samolotach numer 136 i 143 zamontowano wiatrochron dla pilotów i przesuwaną limuzynę z stałą tylną sekcjąLeszek A. Wieliczko, Avia B-534, [w:] Lotnictwo, Warszawa: Magnum-X sp. z o.o., styczeń 2019 (1-2/2019), s. 91, ISSN 1732-5323 (pol.).
B-534 wersja III Samoloty o numerach od 148 do 173 produkowane były w trzeciej wersji. Różniły się one jednym dużym wlotem powietrza do chłodzenia z przodu silnika. Fabryczne owiewki na podwozie były demontowane w warunkach polowych z powodu narastających zanieczyszczeń i blokowania podwoziaLeszek A. Wieliczko, Avia B-534, [w:] Lotnictwo, Warszawa: Magnum-X sp. z o.o., styczeń 2019 (1-2/2019), s. 91-92, ISSN 1732-5323 (pol.).
B-534 wersja IV Samoloty o numerach 174 do 193 oraz od 194 do 445 były produkowane w czwartej wersji. Posiadały ona fabrycznie zakrytą kabinę, podwyższony grzbiet, metalowe dwupłatowe śmigło Letov o średnicy 3,10 m. Zastosowane zmiany zwiększyły prędkość samolotu do teoretycznych 405 km/h i praktycznych 380 km/h. Pozostawiono tylne koło zamiast płozy i domontowano