Najsłynniejszym przykładem jest przyjaźń romantyczna udokumentowana w listach XVIII i XIX wieku pisanych pomiędzy mężczyznami lub pomiędzy kobietami (zobacz: Rictor Norton, My Dear Boy: Gay Love Letters through the Centuries, Gay Sunshine Press, 1998). Te romantyczne przyjaźnie – które mogły, choć nie musiały wiązać się z kontaktem seksualnym – charakteryzowały się intensywnym zaangażowaniem emocjonalnym, co współcześni uczeni uznają za podtekst homoerotyczny.
Estetyzm thumb|225px|Akt męski, Aleksander Lesser (1837), Muzeum Narodowe w Warszawie. Obraz był pokazywany podczas wystawy sztuki homoerotycznej Ars Homo Erotica. Thomas Mann w swoim eseju Über die Ehe (niem. O Małżeństwie) napisanym w 1925 twierdzi, iż homoerotyzm jest estetyczny, natomiast heteroseksualizm – prozaicznyKontje, 2002, s. 327..
Dzieła sztuki Homoerotyzm męski Przykłady męskiego homoerotyzmu widać na przestrzeni wieków: zaczynając od sztuki starożytnych waz greckich i rzymskich pucharów (Puchar Warrena). Wielu włoskich twórców odrodzenia jest uważanych za osoby homoseksualne – na przykład Leonardo da Vinci i Michał Anioł. Dlatego też krytycy oceniają ich twórczość w zakresie męskiego ciała jako homoerotyczną.