UZO-4 (urządzenie sprzężenia maszyny cyfrowej z obiektem przemysłowym) – specjalizowany kanał wejścia-wyjścia minikomputera MKJ-25. UZO-4 powstało w Zakładzie Automatyzacji Powierzchniowej w latach 1971-1972, a jego pomysłodawcą był dr inż. Jerzy Pilch-Kowalczyk (wtedy magister). Pierwsze wdrożenie urządzenia miało miejsce w kopalni SIERSZA w grudniu 1973.
Przeznaczenie urządzenia UZO-4 było przeznaczone do pracy w systemie kompleksowej automatyzacji typu S. Urządzenie służyło do sprzęgnięcia minikomputera MKJ-25 z obiektem przemysłowym typu kopalnia głębinowa węgla kamiennego. UZO-4 umożliwiało pobieranie sygnałów (dwustanowych i analogowych) charakteryzujących stan obiektu oraz wysyłanie do obiektu sygnałów sterujących (dwustanowych i analogowych), pozwalających realizować funkcję celu działania kopalni tzn. maksymalizacji wielkości produkcji (wydobycia węgla) przy zachowaniu bezpiecznych warunków pracy załóg górniczych, w warunkach występowania zakłóceń technologicznych i zagrożeń naturalnych (gazowych, wodnych, pożarowych, tąpań).