Budowa urządzenia UZO-4 składało się z bloku komunikacji (12000A, 12000B), bloku pulpitu manipulacyjnego (12001) oraz zestawu standardowych kart interfejsu, umieszczonych w kasecie/kasetach standardu mechanicznego CAMAC.
Blok komunikacji przekształcał sygnały wewnętrznej magistrali urządzenia na system sygnałów minikomputera MKJ-25 obejmujący:
16 bitów magistrali danych wejściowych 16 bitów magistrali danych wyjściowych 6 bitów magistrali adresowej 4 przerwania priorytetowe 5 sygnałów obsługi przerwań priorytetowych 4 sygnały obsługi (start, gotów, zajętość, zerowanie)
Blok komunikacji umożliwiał pobieranie danych z oraz wysyłanie danych do wybranej, standardowej karty interfejsu. Komunikacja ta mogła odbywać się programowo lub z wykorzystaniem przerwań priorytetowych. W drugim przypadku blok komunikacji prowadził selekcję przerwań priorytetowych, generowanych przez standardowe karty interfejsu, na 4 poziomach przerwań priorytetowych. Poziom pierwszy zarezerwowany był dla przerwań kwitujących operacje wejściowo-wyjściowe zainicjowane przez minikomputer. Poziom drugi służył do zliczania, w komórkach pamięci operacyjnej minikomputera, impulsów przychodzących z obiektu. Poziomy trzeci i czwarty przeznaczone były do wywoływania podprogramów użytkowych.