W bitwie, która się tam odbyła, wódz Kiczów poniósł klęskę.
Legenda Legenda głosi, że Tecun Uman przystąpił do bitwy przystrojony w cenne pióra kwezala. Miał mu towarzyszyć jego przewodnik duchowy (nagual) – również kwezal. W trakcie batalii spotkali się ze sobą wojownicy z zupełnie różnych światów – Alvarado i Tecun, każdy z bronią w rękach. Alvarado, odziany w zbroję, siedział na swoim koniu. Jako że rdzenni Amerykanie nie znali koni (nie hodowali żadnych zwierząt pociągowych), Tecun Uman, widząc jeźdźca na koniu, pomyślał, że stanowią oni jedną istotę i zabił konia konkwistadora (według innej wersji legendy, Tecun zaatakował konia, by zrzucić z niego Alvarado; miał być świadomy, że człowiek i zwierzę, którym stawia czoła, nie są jednym stworzeniem). Szybko spostrzegł swój błąd i kolejny atak skierował przeciwko jeźdźcowi. Lecz Alvarado szybciej przebił włócznią pierś Indianina i ugodził go w serce. Wówczas przewodnik duchowy Tecuna, rozżalony po jego śmierci, usiadł na piersi poległego bohatera, splamiwszy swoje pióra jego krwią i za chwilę zdechł. Od tej chwili wszystkie samce kwezala mają czerwone pióra na piersiach i nikt już nie słyszał ich śpiewu.