Poszczególne baseny różnią się pod względem składu osadów głębinowych. Wody abisalne cechuje stała, niska temperatura ok. 2°C (oprócz Morza Śródziemnego – z temperaturą przy dnie 13°C, i Morza Czerwonego – z temperaturą przy dnie 21,5°C), stałe zasolenie (35 promili, oprócz Mórz Śródziemnego i Czerwonego – ponad 39‰), wysycenie tlenem (5–6 ml/l), bardzo wysokie stężenie rozpuszczonego dwutlenku węgla, całkowity brak światła słonecznego (a więc także brak organizmów fotosyntetyzujących) oraz bardzo wysokie ciśnienie (ok. 300–600 atmosfer).
Przez wiele lat pokutowało wyobrażenie, że równiny abysalne są środowiskiem niezróżnicowanym, stabilnym i niezmiennym. Nowsze badania pokazują, że procesy fizyczne i biologiczne przebiegające na równinach abysalnych mogą się cechować dużą dynamiką (np. związaną z przepływami gęstościowymi mas wodnych, falami głębokowodnymi, sztormami bentonicznymi, zmiennym natężeniem sedymentacji, sukcesją ekologiczną itp.).