Z Anielą i Aleksandrem Szwejcerami brała udział w zbieraniu materiałów do Spisu zagranicznych bibliologicznych czasopism i wydawnictw ciągłych znajdujących się w bibliotekach polskich (1951).
Apolonia Michalska znana była także z pasji społecznikowskiej. Należała do Związku Bibliotekarzy i Archiwistów Polskich (członek zarządu Oddziału Łódzkiego), następnie do Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich (Okręg Łódź-Miasto, była skarbnikiem koła w Bibliotece Uniwersytetu). Kierowała składnicą druków bibliotecznych przy zarządzie okręgu, rozprowadzając je wśród bibliotek Łodzi. Działała także w Kole Emerytów Uniwersytetu Łódzkiego. Propagowała książkę wśród niewidomych, przez wiele lat (od 1945) służąc jako lektorka w siedzibie Związku Niewidomych w Łodzi, gdzie czytała słuchaczom dzieła z literatury klasycznej, książki historyczne i biograficzne. Odznaczona została m.in. Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955), Złotym Krzyżem Zasługi (1959), odznaką "Zasłużonego Działacza Kultury" (1966). W 1980 łódzcy bibliofile i bibliotekarze uhonorowali ją druczkiem bibliofilskim Pani Apolonia, czyli całe życie wśród książek.