W latach 1994–1998 Michael zdominował rywalizację. Największy pogrom nad konkurencją odniósł w sezonie 1997, kiedy to triumfował w dwunastu z piętnastu rozegranych eliminacji. Owocem sukcesów Australijczyka był nie tylko wielki talent, ale przede wszystkim znakomita współpraca ze swoim inżynierem – Jeremym Burgessem, który w dużej mierze przyczynił się do sukcesów japońskiej ekipy, mającej przewagę we wszystkich obszarach nad innymi stajniami. Dzięki temu, iż Doohan miał duży wkład w rozwój motocykla i był liderem ekipy, miał dużą przewagę nad zespołowymi rywalami. Przypasowany do niego motocykl dawał mu możliwość kończenia wyścigów kilkadziesiąt sekund przed konkurentami. Wielu ekspertów twierdzi również, iż Australijczyk miał przewagę dzięki używaniu tylnego ręcznego hamulca, który został opracowany w 1993 roku (choć każdy tak naprawdę miał możliwość korzystania z tego typu hamulców).