Niekiedy wgłębienie utworzone przez wygięcie fasady służyło do wstawienia tam schodów zewnętrznych.thumb|250px|left|Ilustracja nr 3Dzwonnica wieńcząca kościół San Giuseppe w Ragusie, wzniesiony przez Rosaria Gagliardiego. Dzwonnica na Sycylii nie miała formy campanilli, oddzielonej od kościoła, tak jak to często ma miejsce we Włoszech kontynentalnych, lecz była umieszczana nad fasadą budynku kultowego, przeważnie ponad frontonem centralnym. Dzwonnica zawiera jeden lub wiele dzwonów, każdy zawieszony pod własnym łukiem (patrz obok). Gdy kościół ma szczególne znaczenie i gdy ma wiele dzwonów, wówczas górna część fasady przybiera formę arkady bogato rzeźbionej i dekorowanej, tak jak w Collegiata w Katanii (ilustracja nr 1). Dzwonnica stanowi jeden z elementów najbardziej typowych i częstych w baroku sycylijskim. Wnętrze kościołów zdobi wielka ilość kolorowych marmurów, wprawionych w podłogi i ściany. (ilustracja nr 17). Kolumny, szczególnie na początku, rzadko są zgrupowane, lecz raczej występują osobno. Zresztą, nawet jeśli są często zdobione złoceniami, to na ogół wspierają tylko łuki o prostych formach, co zdradza wciąż silny wpływ epoki normandzkiej, znacznie mniej wyszukanej. (ilustracja nr 4). Kamieniarka jest starannie rzeźbiona i zdobiona.