Ten model bramy miejskiej w formie łuku był wielokrotnie powielany w Katanii po trzęsieniu ziemi.
Podsumowując, barok sycylijski nie może jednak być definiowany przez obecność jednego lub wielu elementów, wymienionych powyżej, ponieważ żaden z nich nie jest charakterystyczny tylko dla architektury sycylijskiej. Pełna i wyczerpująca ocena baroku sycylijskiego wymaga z pewnością rozpoznania niektórych cech charakterystycznych, lecz również wymaga oceny całości budowli i jej ducha, aby określić, czy krzywizny, rzeźby i dekoracje wykazują rzeczywiście tę płynność tak charakterystyczną dla sycylijskiego stylu życia.
Narodziny baroku sycylijskiego thumb|left|250px|Ilustracja nr 5Piazza Pretoria w Palermo. Fontanna (z około 1554 roku), dzieło Francesco Camilliani, jest jedynym przykładem sztuki Cinquecento w mieście. Dominuje nad nią kościół św. Katarzyny (z około 1556 roku) i jego kopuła barokowa z późniejszego okresu. Sycylia, niewielka wyspa wulkaniczna w środkowej części Morza Śródziemnego, była kolonizowana przez starożytnych Greków, zarządzana silną ręką przez Rzymian, podporządkowana Cesarstwu Bizantyjskiemu, podbita przez ludy barbarzyńskie, przekształcona w emirat muzułmański, następnie w księstwo normandzkie i przekazana Hohenstaufom, potem rządzona przez Plantagenetów i w końcu przez Hiszpanię.