Wojna domowa Companys został uwolniony w 1936, po wyborczym zwycięstwie hiszpańskiego Frontu Ludowego. Przewidując możliwość wojskowego zamachu stanu mianował Frederica Escofet, wieloletniego dowódcę katalońskiej policji Mossos d'Esquadra, na stanowisko Comissari General d'Ordre Públic (Generalnego Komisarza Porządku Publicznego w Katalonii).
Po porażce puczystów w Barcelonie 18 lipca 1936, Companys pozwolił około pięciu tysiącom osób podejrzewanych o poglądy antyrepublikańskie opuścić Hiszpanię na pokładach zagranicznych statków. Argumentował to niemożnością zapewnienia im bezpieczeństwa w mieście wyraźnie popierającym rząd republikański w walce z buntownikami kierowanymi przez generała Francisco Franco. Już wtedy bowiem zdarzały się zabójstwa zwolenników przewrotu.
21 lipca 1936, we współpracy z anarchosyndykalistami z Narodowej Konfederacji Pracy (CNT) i Iberyjskiej Federacji Anarchistycznej (FAI), zawiązał organ administracyjny Centralny Komitet Antyfaszystowskich Milicji (CCMA). W jego skład weszli również przedstawiciele Parti Robotniczej Zjednoczenia Marksistowskiego (POUM), Zjednoczonej Socjalistycznej Partii Katalonii (d’ERC), Republikańska Lewica Katalonii (d’ERC), Unió de Rabassaires, Acció Catalana Republicana (ACR) oraz Unión General de Trabajadores (UGT).