Nie zawierał składników odzwierzęcych — oliwę aromatyzowano olejkami eterycznymi z sezamu, róży, jaśminu, cynamonu, neroli i benzoe, a także kwiatem pomarańczy.
Chrześcijaństwo wschodnie
Kościół prawosławny thumb|upright|Naczynie na krzyżmo używane w Rosji przed rewolucją z 1917 r. thumb|Piec i naczynia do przygotowywania krzyżma, XVIII w. (Kreml moskiewski) thumb|upright|Główne chrismarium w Apostolskim Kościele Ormiańskim, wykonane ze srebra, przechowywane w skarbcu Eczmiadzyna
W praktyce liturgicznej współczesnych Kościołów prawosławnych krzyżmo () odgrywa rolę w wielu nabożeństwach i sakramentach. Pierwszym sakramentem, w którym jest używane, jest miropomazanie — drugi z trzech sakramentów inicjacji (chrztu, miropomazania i Boskiej Eucharystii). W prawosławiu miropomazanie musi być kanonicznie udzielane łącznie z chrztem, z wyjątkiem przypadku konieczności. Błogosławieństwo biskupa nad krzyżmem pełni tu rolę zastępczą wobec bezpośredniego nałożenia rąk.
Krzyżmo jest przygotowywane wyłącznie pod nadzorem zwierzchnika odpowiedniej Cerkwi autokefalicznej. Poświęcenie mira przysługuje wyłącznie biskupom i jest dokonywane nie częściej niż raz w roku — w Wielkim Tygodniu.