Miro powstaje z wielu składników, co ma symbolizować różnorodność i bogactwo darów Ducha Świętego.
Kościół prawosławny przygotowuje miro w czasie Wielkiego Tygodnia, a kulminacja następuje podczas Boskiej Liturgii w Wielki Czwartek, gdy miro jest wnoszone w Wielkim Wejściu i umieszczane na ołtarzu. Składa się przede wszystkim z oliwy z oliwek z dodatkiem licznych aromatów, wzorowanych na oleju namaszczenia opisanym w Księdze Wyjścia (Wj 30,22–33).
Patriarchat Konstantynopolitański przygotowuje krzyżmo mniej więcej raz na 10 lat, według starożytnej receptury obejmującej 64 składniki.Alfeyev, Hilarion (2001) Le Mystère de la foi (Cerf, Paryż) Płomień do podgrzania mieszaniny pochodzi ze spalania starych i zniszczonych ikon. Przygotowaniem kieruje komisja zwana Kosmētores Myrepsoí (Κοσμήτορες Μυρεψοί, „Dziekani Perfumiarze"), na czele z Árchōn Myrepsós — „Panem Perfumiarzem". Świeccy członkowie komisji przechodzą rodzaj tymczasowej ordynacji i przez czas czterodniowej posługi noszą nadany przez patriarchę złoty „Krzyż Posługi". Do przygotowania używa się trzech miedzianych kotłów: największy zawiera oliwę, najmniejszy — wodę z aromatami, a środkowy — wino, które pozwala oleju wrzeć bez ryzyka zapłonu.