Ostatecznie przeprowadził ją Daniel Smith Lamb, który przeprowadził również badanie pośmiertne prezydenta Garfielda.
W kolejnych latach sprawa Guiteau była wciąż szeroko dyskutowana. Najbardziej gorliwym orędownikami tezy o poczytalności Guiteau byli Gray i J.J. Elwell. Po stronie obrońców pozostali m.in. Spitzka, William W. Godding i M. J. MadiganMadigan MJ. Was Guiteau Sane? A Reply to Dr. Elwell’s Rejoinder. Alienist and Neurologist 5 (kwiecień 1884), s. 227–259 i 5 (lipiec 1884) s. 386–430., a także George Miller Beard. Niektórzy, jak Hammond, zajmowali stanowisko kompromisowe: przychylali się do tezy o „manii” Guiteau, ale uważali że takie osoby i tak powinny odpowiadać przed prawem.
Inne procesy