Ród Fujiwara stracił władzę polityczną, ale nadal był ważną rodziną arystokratyczną. Wielu jej członków nadal zajmowało utytułowane stanowiska w stolicy i prowincjach, nawet jeśli nie miały one bezpośredniego wpływu na rząd. Klan wydał wielu znanych pisarzy i poetów, między innymi Sadaie Fujiwarę (1162–1241), który był współredaktorem i autorem wielu poematów zawartych w wielkiej antologii poezji japońskiej Shin-kokin-waka-shū (Nowy zbiór starych i nowych poematów).
Religia thumb|Amida Nyorai, okres Heian, 1147 r., Muzeum Narodowe w Tokio Religia w okresie Heian była zdominowana przez dwie sekty buddyjskie: shingon (Sekta Prawdziwego Słowa) i tendai (Szkoła Sutry Lotosu). Obie należały do gałęzi buddyzmu mahajana („Wielkiego Wozu”). Twórcą pierwszej był Kūkai (774–835), a drugiej Saichō (766–822). Pojawili się oni jednocześnie i niezależnie od siebie, dochodząc różnymi drogami do podobnych wyników. Obaj odeszli od scholastycznych, starych szkół i stworzyli ezoteryczne systemy eklektyczne o ładunku emocjonalnym i magicznym. Działalność obu sekt miała ogromny wpływ na kulturę, zwłaszcza w takich dziedzinach, jak: malarstwo, rzeźba i literatura, a jako religia arystokracji i jej władzy była pomyślana jako ochrona dworu i państwa.