Prawo do oporu W scenie w rejonie Rütli Schiller w formie monologu Wernera Stauffachera ukazuje jego pojmowanie indywidualnej i kolektywnej racji do walki i oporu. Wynika z niego, że władza tyrańska ma swoje granice, a ludzie mają prawo do obrony swojej wolności. „Pierwotny stan natury powraca ponownie” – to stwierdzenie odnosi się do schillerowskiego sposobu rozumienia prawa natury. Tell ucieleśnia ideał wolnej jednostki, która jest świadoma rozumnej istoty ludzkiej natury, która nie daje się ujarzmić innym jednostkom. Opór przeciwko siłom okupacyjnym jest usprawiedliwiony, gdyż Szwajcarzy broniąc swojej wolności, bronią także swej godności. Język i mowa nie są dla Tella – tak długo jak rozchodzi się o naturalnie działającą jednostkę – podstawową formą wyrazu oraz chętnie eksponowanym dyskursywnym medium. Dlatego Tell mówi na początku sztuki niewiele, a usprawiedliwiając coś, przyozdabia swoją wypowiedź w ludowe sformułowania: „Ciężkie serce, nie stanie się lżejsze dzięki słowom”. Jego późniejszy monolog pokazuje dopiero, że nastąpiła w nim duża zmiana. Po zabiciu Gesslera nie będzie już używał swojej broni.