bibliotekajogi3.pl, dostęp: 03.01.2024.
Purnajoga W nauczaniu jogi integralnej, Śri Aurobindo właściwą jaźń człowieka określa terminem sat-ćit-ananda. Jej doświadczenie następuje po pełnej transformacji wnętrza jogina, przebiegającego wskutek otwarcia na działanie Śakti.
Siddhajoga Swami Muktananda Paramahansa problematykę jaźni porusza w książce „Dokąd idziesz”. Każdy jest już gotowy na oświecenie i nigdy jaźni nie utracił. Wystarczy badać, kto obserwuje myśli a wytrwałość w tym przyniesie poznanie jaźni
Medytując spokojnie możemy sprawić, aby Jaźń zamanifestowała się przed nami. Dzięki medytacji osiąga się poznanie Jaźni, swojej wewnętrznej zasady. Poznanie Jaźni nie następuje zmysłami ani umysłem, ponieważ to Jaźń jest obserwatorem. Doświadczenie Jaźni powoduje wewnętrzną rewolucję w ciałach subtelnych i umyśle człowieka, sadhaka zostaje przeobrażony. Odtąd inaczej odbiera zewnętrzny świat i ludzi. Muktananda podaje, że w Jaźni zawiera się teraz cały wszechświat. Jest to czysta i głęboka świadomość ja jestem. To ona odpowiada na praktyki religijne ludzi, życzenia i modlitwy kierowane do jakiegokolwiek boga. Ryszi przydają jej przymioty sat-ćit-ananda, to to w nas, które wie. Jest świadkiem umysłu, jest obserwatorem gdy używamy zmysłów – dlatego poprzez zmysły jest nieosiągalna.