Pospielovsky, The Russian Church..., s.120-121.
Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji był od początku zdominowany przez najbardziej konserwatywne kręgi emigracji rosyjskiej. Wyrazem wpływu świeckich działaczy emigracyjnych był fakt, iż w czasie zjazdu założycielskiego Kościoła na 13 biskupów i 23 kapłanów przypadło 67 świeckich emigrantów rosyjskich. Zjazd przegłosował deklarację, iż Kościół oprócz prowadzenia działalności duszpasterskiej będzie również działał na rzecz przywrócenia w Rosji caratu i rządów dynastii RomanowówN. Struve, Soixante ans..., s.66. Deklaracja ta zyskała poparcie połowy uczestników zjazduN. Struve, Soixante ans..., ss.66–67. Metropolita Antoni (Chrapowicki), sam z przekonania monarchista, przez cały okres sprawowania urzędu Pierwszego Hierarchy prowadził politykę zgodną z oczekiwania radykalnych kręgów monarchistycznych.
Konflikt z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym Relacje między Rosyjskim Kościołem Prawosławnym a Rosyjskim Kościołem Prawosławnym poza granicami Rosji były napięte od początku istnienia tego drugiego. Duchowni emigracyjni ostro krytykowali duchowieństwo przebywające w Rosji za niedostatecznie, w opinii emigrantów, antykomunistyczną postawę.