Struve, Soixante ans..., s.70.
W 1927 aresztowany przez GPU metropolita Sergiusz zgodził się na złożenie deklaracji lojalności Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wobec rządu, co miało uchronić Cerkiew od całkowitego unicestwienia. Decyzja ta stała się przedmiotem ostrej krytyki Kościoła zagranicznego, który odrzucił wszelką możliwość porozumienia z metropolitą SergiuszemD. Pospielovsky, The Russian Church..., s.139. Z kolei ten ostatni w 1934 r. ostatecznie ogłosił Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji organizacją schizmatyckąD. Pospielovsky, The Russian Church..., s.188.
W latach 30. XX wieku hierarchowie Kościoła Zagranicznego, podobnie jak ich otoczenie, poparli dojście do władzy w Niemczech Adolfa Hitlera. Pochwałę jego polityki głosili m.in. Pierwszy Hierarcha Kościoła Anastazy (Gribanowski) i biskup Serafin (Łukianow)N. Struve, Soixante ans..., ss.73–74. Inny biskup Cerkwi zagranicznej, Hermogen (Maksimow), usiłował tworzyć Chorwacki Kościół Prawosławny na terytorium Niezależnego Państwa ChorwackiegoМитрополит Гермоген (Максимов Григорий Иванович) (Germogen (Maximov)) (1861 – 1945).