Kilkakrotnie twierdził, że nie pamięta już wydarzeń, o które był pytany.

Wystąpienia obrońców króla Za zgodą Konwentu od 12 grudnia 1792 w roli adwokatów Ludwika XVI występowali François Denis Tronchet, Guillaume-Chrétien de Lamoignon de Malesherbes, Guy-Jean-Baptiste Target oraz Raymond de Sèze. 26 grudnia ten ostatni wygłosił wielką mowę obrończą, w której oskarżył Konwent o brak bezstronności, stwierdzając, że nie widzi sędziów, a jedynie oskarżycieli. Stwierdził, że odmawiając królowi praw, jakie nadano obywatelom w rewolucyjnych deklaracjach, zwolennicy zmian zaprzeczyli własnym ideałom. Deklarował również, że oskarżony był dobrym władcą, „przyjacielem ludu”, cechował go wstręt wobec korupcji i poczucie sprawiedliwości. Oznajmiał, że król zrzekł się dobrowolnie władzy absolutnej widząc pragnienie wolności u Francuzów. Zaprzeczał również działaniom króla przeciwko francuskiej rewolucji i twierdził, że nie ma dowodów na finansowanie organizacji emigranckich.