Dzięki wsparciu wojsk Caracol, Świadek Nieba mógł na początku lat 60. VI wieku n.e. doprowadzić swój plan do końca. Stało się to ostatecznie w 562 roku. Miasta Majów nie były jednak w stanie utrzymywać stałych armii, a jedynie powołać wojsko na krótki okres, dlatego cała strategia musiała być precyzyjna, bo każdy dzień utrzymywania wojska sprawiał, że miasta-państwa doznawały stosunkowo dużych strat ekonomicznych.
Wojska Caracol i Kaan szły na wspólnego wroga z przeciwnych kierunków chcąc zaatakować go równocześnie z dwóch stron. Obie armie miały do Tikál drogę równą mniej więcej 100 kilometrów. Do zmasowanego ataku obu armii na Tikál doszło ostatecznie rano 29 kwietnia 562 roku. Tikál zostało złupione, a król Tikál, Wak Chan K’awiil, prawdopodobnie zabity. Możliwe, że została wówczas zniszczona cała dynastia, gdyż następny król ma już nieco inne pochodzenie genealogiczne od swego poprzednika.
Dla Tikál rozpoczął się ciężki okres. Mieszkańcy zmuszeni zostali do uznania siebie za wasali Calakmul, a w mieście przez najbliższe 130 lat nie powstał ani jeden datowany monument.