Na tym jego rola w przedłużaniu gatunku się kończy, jako że nie poczuwa się do pomocy samicom w odchowaniu potomstwa. Niedługo po współżyciu samica wraca do morza, gdzie przebywa 4–5 dni, żywiąc się, po czym wraca na 1–2 bądź 2–3 dni karmić niedawno urodzone młode. Karmi je mlekiem przez 4 miesiące. Tymczasem po skutecznej kopulacji rozwijająca się w jej ciele zygota osiąga stadium blastocysty, po czym hamuje swój dalszy rozwój, nie ulegając implantacji, do której dojdzie później. Dzięki temu zjawisku opóźnionej implantacji trwający 8–9 miesięcy rozwój wewnątrzmaciczny synchronizuje się z cyklem rocznym, tak by kolejna kopulacja mogła przebiegać niedługo po porodzie. Po okresie rozrodu większość kotików powraca do morza, jednak niektóre młodociane osobniki pozostają na lądzie choćby na Południowej Georgii. Na lądzie pozostaje też część biorących udział w rozmnażaniu samców. Większość jednak wypływa w morze, rozprzestrzeniając się daleko i nie wraca na miejsce swego porodu aż do sezonu rozrodczego.
Samica osiąga dojrzałość płciową w wieku 3 lat, podczas gdy samiec w wieku 7 lat. Pokolenie trwa 9,1 roku. Samiec żyje 15 lat, samica zaś 23.