Tak zgniatana wkładka kumulacyjna formuje strumień kumulacyjny, poruszający się z dużą szybkością w stronę pancerza (czoło strumienia porusza się z prędkością kilkunastu km/s) oraz znacznie szerszy i powolniejszy strumień wsteczny, wylatujący do tyłu głowicy. Sam strumień kumulacyjny ma niewielki przekrój i dzięki temu uzyskuje wielką koncentrację energii na powierzchni pancerza, powodując zazwyczaj jego odparowanie.
Zastosowania i środki przenoszenia Zastosowania ładunków kumulacyjnych: niszczenie pojazdów opancerzonych (np. czołgów w ruchu); niszczenie ścian bunkrów i innych umocnień; niszczenie opancerzonych stanowisk ogniowych (np. okopanych czołgów).
Środki przenoszenia: pociski granatników przeciwpancernych, np. RPG-7; przeciwpancerne pociski rakietowe (ppk), np. MAF; miny przeciwpancerne; ładunki saperskie; pociski artyleryjskie, np. 3WBK10 kalibru 125 mm; bomby lotnicze.
Sposoby przeciwdziałania thumb|Czołg PzKpfw III wyposażony w doczepiane do pancerza ekrany przeciwkumulacyjne thumb|Kostki pancerza reaktywnego na wieży czołgu T-72 Istnieją trzy główne systemy przeciwdziałania pociskowi kumulacyjnemu: