Ieyasu nagrodził Masamune, nadając mu późniejszą domenę Sendai, co uczyniło z Masamune jednego z najpotężniejszych daimyō w Japonii. Ieyasu obiecał mu wprawdzie domenę przynoszącą dochód w wysokości miliona koku ryżu, ale nawet po wprowadzeniu licznych usprawnień lenno przynosiło tylko ok. 640 tys. koku, z czego większość szła na wyżywienie rejonu Edo. W 1601 roku Masamune rozpoczął budowę zamku Sendai i miasta zamkowego. Tak narodził się późniejszy han Sendai. Iwadeyamę Masamune pozostawił pod zarządem swojego czwartego syna, Muneyasu. Niepozorne Sendai miało się w przyszłości stać wielkim, doskonale prosperującym miastem.
Jako znaczna potęga w północnej Japonii ród Date znajdował się zawsze w kręgu podejrzeń jako potencjalny rywal. Hideyoshi Toyotomi wykorzystał jego spóźnienie pod Odawarą jako pretekst do odebrania mu części ziem, a konkretnie Aizu zdobyte na rodzie Ashina. W późniejszych latach Ieyasu Tokugawa ponownie przyznał mu większe lenno, ale do końca życia z ostrożnością podchodził do Masamune i jego polityki. Jego szczególny niepokój budziły zapędy daimyō Sendai do prowadzenia polityki zagranicznej na własną rękę i jego kontakty z chrześcijańskimi misjonarzami, których postrzegał jako zagrożenie dla swojej władzy.