Kozacy dońscy mieli już na wyposażeniu 68 samolotów różnych typów. Utworzono nowe struktury lotnicze: lotniczą szkołę obsługi silników i kadrową bazę samolotową oraz przystąpiono do formowania trzeciego dywizjonu samolotowego. Zgodnie z rozkazem dowódcy Armii Dońskiej gen. Władimira I. Sidorina z 6 sierpnia 1919 r. lotnictwo dońskie składało się z:
dowództwa, 1 Dońskiego Dywizjonu Samolotowego, 1 Oddziału Samolotowego – d-ca płk Usow, 2 Oddziału Samolotowego – d-ca ppłk P. S. Ławrow, 3 Oddziału Samolotowego – ppłk Konstantin N. Antonow, 2 Dońskiego Dywizjonu Samolotowego, 4 Oddziału Samolotowego d-ca płk Fiodor T. Zwieriew, 5 Oddziału Samolotowego, 6 Oddziału Samolotowego, 1 Dońskiej Bazy Samolotowej, 2 Dońskiej Bazy Samolotowej, Dońskiego Parku Samolotowego, szkoły obsługi silników. Dowództwo Armii Dońskiej zamierzało rozbudować oddziały lotnicze, ale brakowało sprzętu wojskowego i możliwości technicznych. Od zimy 1919 r. lotnictwo dońskie prowadziło coraz intensywniejsze walki. W kwietniu tego roku skutecznie bombardowało przeprawy przez rzeki Siewierski Doniec i Manycz. W maju ataki ok. 10 dońskich samolotów doprowadziły do rozproszenia dwóch bolszewickich dywizji kawalerii podczas ich marszu na pozycje bojowe.