Ucieszyło to stronę polską, bowiem dawało nadzieję na intensyfikację dialogu, oraz organizowało ukraińską emigracyjną scenę polityczną.
Na przełomie sierpnia i września 1948 mjr Ponikiewski dwukrotnie rozmawiał z prezydentem Liwyćkim oraz premierem Mazepą. Proponował nie rozpoczynać negocjacji od spraw zasadniczych, a raczej nawiązać kontakty i dążyć do rozbijania wzajemnych uprzedzeń i urazów.
17 sierpnia 1949 emigracyjni przedstawiciele 11 krajów: Białorusi, Bułgarii, Czech, Estonii, Jugosławii, Litwy, Łotwy, Polski, Słowacji, Ukrainy i Węgier, podpisali memoriał do Sekretarza Generalnego ONZ, oskarżający reżimy komunistyczne tych państw o ignorowanie i naruszanie zasad Deklaracji Państw Człowieka. Apelowali również o zbadanie sytuacji panującej w ich krajach oraz przedsięwzięcie wszelkich możliwych kroków dla przywrócenia w nich wolności i niepodległości. Memoriał ten został zignorowany.