Wyprawa dalej ruszyła wzdłuż i 16 grudnia dotarła do . 18 grudnia, kiedy kotwiczono w , zauważono wieczorem światła na brzegu i dwie łodzie, które wypłynęły, by z daleka sprawdzić statki. Rozległ się dźwięk przypominający sygnał trąbki i odpowiedziano trąbką. Było to pierwsze udokumentowane spotkanie Europejczyków z Maorysami.
thumb|Rysunek Isaaka Gilsemana przedstawiający incydent w „Zatoce Morderców” – A view of the Murderers' Bay, as you are at anchor here in 15 fathom /Aldus verthoont de Moordenaers Bay; dziennik pokładowy Tasmana (1642–1643) 19 grudnia do Europejczyków przypłynęła łódź z mężczyznami z plemienia , a załoga obdarowała ich białymi tkaninami i nożami. Maorysi odpłynęli a następnie przybyło siedem kolejnych łodzi. Ze statku „Heemskerck” wysłano małą łódź do drugiej jednostki, by przestrzec załogę przed wpuszczaniem zbyt wielu osób na pokład. W drodze powrotnej łódź została staranowana przez Maorysów, którzy zaatakowali marynarzy. Trzech marynarzy zostało zabitych, jeden – śmiertelnie ranny, a trzem udało się dopłynąć do statku. Oba statki otworzyły ogień z muszkietów i armat, lecz łodzie tubylców szybko znalazły się poza jego zasięgiem. Zanim statki zdołały odpłynąć, przybyło 11 lodzi, które natychmiast ostrzelano. Tasman nazwał te wody Moordenaers Baij (dosł.