dziennik pokładowy Tasmana (1642–1643) W drodze powrotnej do Batawii, żeglarze obrali kurs na północny wschód, docierając do południowych wysp archipelagu Tonga 21 stycznia 1643. Tam zaopatrzyli się w żywność i wodę, handlując z tubylcami. Na początku lutego 1643 dostrzeżono kilka wysp – były to północne wyspy Fidżi – lecz nie podjęto się lądowania, a statki skierowały się na zachód. Marynarze przetrwali długą burzę i doświadczyli trzęsienia ziemi na morzu. W połowie kwietnia dotarto do Nowej Gwinei a 15 czerwca do Batawii.
Choć generalny gubernator i VOC uznali wyprawę za udaną, to uważali, że Tasman powinien był dokładniej zbadać odkryte przez siebie ziemie, i sprawdzić, czy nowo odkryty Staten Landt jest powiązany ze starym. Do kolejnego rejsu jednak nie doszło.
Druga wyprawa (1644) thumb|Mapa Tasmana w zbiorach Biblioteki Stanowej Nowej Południowej Walii w Australii W 1644 Tasman został wysłany na nową wyprawę z poleceniem dokładniejszego zbadania obszaru między Nową Gwineą, „wielką znaną Ziemią Południową” (zachodnią Australią), Ziemią Van Diemena (Tasmanią) i „nieznaną Krainą Południową”.