Władze neutralnej Szwecji zakazały wprowadzenia filmu na ekrany na początku 1941. W czasie wojny przedsiębiorstwu dystrybucyjnemu związanemu z nazistami nie udało się pokazać filmu publicznie, ale jego seanse urządzała na swoim terenie ambasada III Rzeszy w Sztokholmie. Wyświetlania Żyda Süssa zabroniła też Bułgaria, mimo że pozostawała jednym z państw Osi. Premierę w okupowanej Polsce zaplanowano na 1 lipca 1944, podczas otwarcia międzynarodowego kongresu antyżydowskiego, ale z uwagi na sytuację na froncie kongres, a co za tym idzie uroczysty pokaz filmu, odwołano.
Po projekcji filmu w Marsylii doszło do zamieszek skierowanych przeciw Żydom.
Proces reżysera thumb|Veit Harlan (pierwszy po prawej) w rozmowie z żoną Ferdinanda Mariana podczas procesu w 1949 2 lutego 1949 roku przed sądem w Hamburgu rozpoczął się proces Veita Harlana. Oskarżono go o zbrodnię przeciw ludzkości: prokurator Heinz Kramer chciał dowieść, że realizując nienawistny wobec Żydów film, Harlan udzielał pomocy w popełnianiu masowych morderstw, albowiem film ten miał na celu psychologiczne przygotowanie Niemców do czynów zbrodniczych i był bezpośrednim wezwaniem do największego mordu masowego nowożytnych czasów. Harlana bronił zespół czterech adwokatów.