Od strony wschodniej całe założenie zamyka charakterystyczny zespół pięciu sześciopiętrowych budynków zaprojektowany przez Wiedermanna dla Alfreda Jurzykowskiego w 1937, popularnie nazywany – z racji swojego półkolistego kształtu dopasowanego do zakola rzeki – „okrąglakiem”. Poprzez swoją opływową bryłę i osie okrągłych okien przypominających bulaje na statkach nawiązuje do tzw. nurtu okrętowego (Streamlined Modern) w architekturze. Innym często opisywanym w literaturze obiektem jest kamienica Adolfa Fränkla (Bohaterów Warszawy 1) projektu Jüttnera i Bolka z 1934 cechująca się asymetryczną bryłą, której odcinek owalny kontrastuje z prostymi, a całość uzupełniają kolumnowe podcienia. W niektórych budynkach zastosowane zostały wykusze, w czym historycy architektury widzą element przejęty z wcześniejszego okresu secesji. thumb|Aleja Sułkowskiego na pocztówce z 1936 Głównej ulicy tworzącej równoleżnikową oś założenia pierwotnie nadano nazwę Aleja Sułkowskiego. Pozostałe nazwano: Aleje Marszałkowskie, Aleja Marszałka Ferdynanda Focha, Thomasa W. Wilsona, Hugona Kołłątaja oraz Rzeczna. Pod rządami niemieckimi w latach 1939–1945 przemianowano je, nawiązując (z jednym wyjątkiem) do postaci sławnych kompozytorów.