Rola Bydgoszczy w ostatniej wojnie z zakonem krzyżackim Okres po 1466 r., gdy złamana została potęga zakonu krzyżackiego był spokojniejszy dla Bydgoszczy pod względem politycznym. W latach 1510 i 1511 odbyły się w Bydgoszczy dwa Sejmy, w których uczestniczył król Zygmunt Stary. Kolejny sejm walny obradował w kole obozowym pod Bydgoszczą w listopadzie 1520 r. podczas ostatniej wojny z zakonem krzyżackimFranciszek Mincer. Ważne wypadki 1520 roku. In. Kalendarz Bydgoski 1970..
Zebrane pod miastem pospolite ruszenie, zanim wyruszyło do walki wymogło na królu wysłuchanie jego postulatów. Król został zmuszony pozostać w Bydgoszczy ponad miesiąc i wysłuchać żądań szlachty. Ostatecznie 7 grudnia 1520 r. Sejm uchwalił pogłówne na cele wojenne, a król zobowiązał się do przeprowadzenia reformy państwa. Na Sejmie tym sklasyfikowano m.in. dla celów podatkowych najludniejsze i najbogatsze miasta Rzeczypospolitej. Na sejmowej liście Bydgoszcz zajmowała pierwsze miejsce na macierzystych Kujawach i piąte w rozległym regionie obejmującym Wielkopolskę, Mazowsze, Ziemie: Dobrzyńską, Sieradzką, i Wieluńską. Liczba mieszkańców Bydgoszczy wynosiła wtedy ok. 3 tysięcy. Wyróżniono również piwo bydgoskie, które uznano za jedno z sześciu piw krajowych, które można było eksportować za granicę.