uruchomiono pierwszy statek parowy kursujący między Bydgoszczą a Toruniem. (Szcząchor Arleta. Tradycje Żeglugi Bydgoskiej – Lloyd Bydgoski 1891-1945. Kronika Bydgoska XXV (2003). Bydgoszcz 2004.)
Industrializacja Początkowo odcięcie ziem zaboru pruskiego od Królestwa Polskiego spowodowało trudności gospodarcze. Zamknięto m.in. rafinerię cukru. Lepiej wiodło się młynom bydgoskim, które rozbudowano i zainstalowano pierwsze maszyny parowe (w 1846 r.). Istniały niewielkie browary, gorzelnie, cegielnie, tartaki, pierwsze zakłady maszyn rolniczych. W handlu bydgoskim szczególną rolę odgrywał obrót zbożem z wykorzystaniem kanału bydgoskiego.
Powstawały liczne fabryki i zakłady, m.in.: budowy maszyn i urządzeń (obecnie Zakładów Budowy Maszyn „Zremb-Makrum”) i produkcji sygnałów kolejowych (Obecnie Bydgoskie Zakłady Elektromechaniczne „Belma”). Utworzenie Zakładu Oczyszczania Ulic i Latryn, uruchomienie przez Ottona Pfefferkorna produkcji mebli wyściełanych. Najpierw na ulicach pojawił się tramwaj konny, a po wybudowaniu elektrowni – elektryczny.
Rozwój demograficzny
Mimo awansu administracyjnego, początkowo Bydgoszcz rozwijała się powoli. W 1817 r. liczyła blisko 7 tys. osób wobec 9 tys. w Toruniu, 18 tys. w Elblągu i 53 tys. w Gdańsku. W 1837 r. w Bydgoszczy mieszkało 9,5 tys.