Geneza współczesnych badań Współczesne działania z kręgu historii mówionej obejmują nagrywanie lub transkrybowanie relacji o przeżytych lub widzianych wydarzeniach z przeszłości. Tradycje historii mówionej – zbierania relacji są zróżnicowane i wynikają z warunków lokalnych, w tym technologicznych. Dla każdego kraju lub regionu historia mówiona rozwija się w indywidualny sposób.
W drugiej połowie XIX wieku, w ramach badań nad rdzennymi ludami Ameryki Północnej, amerykańscy antropolodzy zaczęli zbierać nagrania na cylindrach fonografowych. W latach 30. XX wieku amerykańska Administracja Projektów Robót Publicznych wysłała ludzi mających zebrać od różnych grup, relacje dotyczące m.in. wojny secesyjnej, niewolnictwa i innych ważnych wydarzeń historycznych. Biblioteka Kongresu także zaczęła nagrywać tradycyjną amerykańską muzykę na dyskach octanowych. Wraz z rozwojem możliwości nagrywania na taśmy po II wojnie światowej, zadanie zachowywania historii mówionej stało się łatwiejsze.