W muzyce wokalnej korzystał przede wszystkim z tekstów polskich poetów: Jana Kasprowicza, K. I. Gałczyńskiego, Władysława Broniewskiego, Leopolda Staffa, Tadeusza Zelenaya i Stanisława Jerzego Leca. Kilkakrotnie wykorzystał wiersze Tadeusza Różewicza i Tymoteusza Karpowicza. Librettem Mszy świeckiej jest poemat Stanisława Srokowskiego. Z literatur obcych sięgał – poza biblijną i antyczną łaciną i jej polskimi przekładami – do języka angielskiego: poezji T. S. Eliota i Stephena Crane’a.
Muzyka sceniczna Współpracował (zwłaszcza w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych) z teatrami wrocławskimi (Polskim, WspółczesnymDzisiejszy Teatr Współczesny nosił wcześniej nazwy Teatru Młodego Widza i Teatru Rozmaitości. i Teatrem Lalek) jako autor muzyki do przedstawień w reżyserii m.in. Edmunda Wiercińskiego, Kazimierza Kutza, Szymona Szurmieja, Jakuba Rotbauma, Andrzeja Witkowskiego, Haliny Dzieduszyckiej i Wiesława Hejny.
Katalog autonomicznych dzieł muzyczno-teatralnych obejmuje cztery pozycje: operę Pierścień Wielkiej Damy (konsekwentnie przez kompozytora określaną jako „dramat muzyczny”) i trzy balety: Maski, KarieraW katalogach twórczości Bukowskiego pokutuje nieprawidłowy tytuł Żywot karierowicza. i Antygona.