W kolejnych latach liczba pojazdów tej serii była zwiększana poprzez przebudowę istniejących zespołów EN57. W 1980 roku do serii EN71 włączono dwie jednostki powstałe poprzez zestawienie czteroczłonowych składów z wagonów serii EN57. Następnie od 1984 roku podobne przebudowy prowadzono w zakładach naprawczych ZNTK Mińsk Mazowiecki oraz w lokomotywowniach należących do PKP.
W wyniku tych działań powstały kolejne jednostki czteroczłonowe, które formalnie włączano do serii EN71. Rozwiązanie to pozwalało zwiększyć liczbę pojazdów o większej mocy trakcyjnej bez konieczności uruchamiania nowej produkcji seryjnej.
Zakończenie produkcji Produkcja fabryczna zespołów EN71 była stosunkowo krótka i ograniczyła się do jednego roku – 1976 – kiedy w Pafawag powstało 20 nowych jednostek tej serii. Po zakończeniu produkcji fabrycznej rozwój serii odbywał się głównie poprzez przebudowę i zestawianie pojazdów z członów pochodzących z jednostek EN57.
Proces ten był prowadzony przez zakłady naprawcze oraz zaplecze techniczne PKP jeszcze przez wiele lat, dzięki czemu liczba zespołów oznaczonych jako EN71 stopniowo rosła.