W wieku XVII zabudowania klasztorne, którym udało się przetrwać, zaadaptowane zostały na domek myśliwski dla królów i dworu. Do 1717 istniała tam również stadnina koni, po czym do 1746 ulokowane tam były barki dla dragonów. Następnie mieściły się tam różnego rodzaju urzędy wojskowe i cywilne i lokalne władze administracyjne przejęły opactwo na swoją własność http://esrummiddelalderdage.dk/en/om-esrum-kloster/.
Klasztor w Esrum utworzył sześć filii: 1158 – Vitskølobecnie Północna Jutlandia, gmina Løgstør (łac. Vitae Schola) 1161 – Sorø 1172 – Dargun 1172 – Eldena 1173 – Kołbacz 1192 – Ryd (łac. Rus regis)
Klasztor dziś W piwnicy jedynego ocalałego budynku gospodarczego, powstałego w latach 1350-1450, z dawnego klasztornego skrzydła południowego, od 1997 działa restauracja. W innych pomieszczeniach urządzono wystawy o charakterze muzealnym, salę koncertową oraz sklep z pamiątkami i punkt informacji turystycznej. W okolicy klasztoru znakowane szlaki turystyczne, prowadzą m.in. nad jezioro Esrum (Park Narodowy Królewska Północna Zelandia).