z kolei przeforsował zatrudnienie w swoim Zakładzie Historii Powszechnej XIX i XX wieku UAM dra Edmunda Makowskiego, zwolnionego z Wydawnictwa Poznańskiego za dopuszczenie kontrowersyjnej pod względem politycznym książki.

Jednocześnie kierował innymi placówkami naukowymi. W latach 1978–1990 był dyrektorem Instytutu Zachodniego w Poznaniu, a wkrótce także współprzewodniczącym Wspólnej Komisji Polska-RFN do spraw Podręczników Szkolnych z Historii i Geografii UNESCO. W latach 1971–1991 był członkiem, a następnie wiceprzewodniczącym Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej Kadr Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów, był członkiem Prezydium Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk oraz rad naukowych, redaktorem czasopism historycznych (m.in. „Kwartalnika Historycznego”, „Dziejów Najnowszych”, „Roczników Historycznych”, „Przeglądu Zachodniego” i innych), organizatorem kilkudziesięciu zespołowych przedsięwzięć wydawniczych. W październiku 1981 powołany przez Plenum Komitetu Centralnego PZPR w skład Zespołu dla przygotowania naukowej syntezy dziejów polskiego ruchu robotniczego„Trybuna Robotnicza”, nr 208, 19 października 1981, s. 2.