Po jej zakończeniu krzyż jest ustawiany z powrotem na ołtarzu; zapala się świece ołtarzowe i umieszcza na nim korporał i puryfikaterz.

Celebrans z lewitami i posługującymi procesyjnie (z krzyżem, świecami i kadzidłem) udają się do ołtarza (tzw. ciemnicy), w którym w dniu poprzednim złożono naczynie z Najświętszym Sakramentem. Podczas procesji do ołtarza głównego śpiewa się hymn Vexilla regis prodeunt. Następnie rozpoczyna się ofiarowanie w formie częściowo zbieżnej z tą ze zwyczajnej mszy, podczas którego kielich zalewany jest winem oraz wodą, a następnie razem z konsekrowaną hostią są okadzane. Bezpośrednio po ofiarowaniu celebrans przechodzi do śpiewu modlitwy Pańskiej, którą jak zwykle śpiewa sam celebrans, pozostali zaś zgromadzeni odpowiadają dopiero na ostatnie wezwanie sed libera nos a malo. W tym dniu komunię przyjmuje tylko celebrans – nie jest udzielana wiernym. Po puryfikacji i modlitwie Quod ore sumpsimus obrzędy zasadniczo od razu się kończą, a celebrans i posługujący odchodzą. W Polsce i niektórych krajach przyjęła się jednak tradycja konsekrowania w Wielki Czwartek jeszcze jednej hostii, którą po wielkopiątkowych obrzędach umieszczoną w monstrancji przekrytej półprzezroczystyn welonem, zanosi się procesyjnie do Grobu Pańskiego.