Mury, dach i wieżę ukończono w 1927, ale upiększanie i wyposażanie świątyni trwało do 1937. Środki na budowę pochodziły od osób prywatnych, instytucji, stowarzyszeń, szkół i przedsiębiorstw. Jedną z form gromadzenia funduszy były: loterie fantowe, zabawy charytatywne oraz darowizny materiałów budowlanych. Wiele środków zaoszczędzono dzięki darmowej pracy mieszkańców i obywateli.
7 marca 1927 budowę wizytował prymas Polski ks. kard. August Hlond. Postępem prac interesował się też bp Antoni Laubitz, podczas wizytacji parafii w dniu 19 maja 1928, który też wspomógł finansowo budowę. W 1927 parafia otrzymała z Kurii Metropolitalnej w Warszawie XIV-wieczny dzwon „św. Jan Apostoł” o wadze ok. 300 kg, rewindykowany z Rosji z nieistniejącego już kościoła na Kresach Wschodnich. Z zakupionych XVI-XVII-wiecznych sygnaturek w Pustelniku pod Warszawą odlano drugi dzwon „Matka Boska Nieustającej Pomocy” o wadze ok. 500 kg. Wzniesiono też budynek nowej plebanii według projektu architekta Stefana Cybichowskiego.
Poświęcenie nowo zbudowanego kościoła nastąpiło 28 października 1928, a uroczysta introdukcja proboszcza 23 lutego 1930. W 1933 arch. Marianowi Andrzejewskiemu z Poznania powierzono zaprojektowanie barokowego wnętrza świątyni.