zebrany z materyałow przez Kaźmierza Raczyńskiego byłego Generała W. Polskiego i Marszałka nadwornego koronnego przysposobionych; wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 182.. Przywilej króla Jana Olbrachta z 1493 roku zezwalał dwa jarmarki w ciągu roku: na św. Floriana (4 maja) i św. Jana Chrzciciela (29 sierpnia).
Na początku XVI wieku w Pleszewie działało 9 cechów rzemieślniczych. W okresie reformacji miejscowość była ośrodkiem protestantyzmu.
Od rozbiorów Polski
W 1793 roku w wyniku rozbiorów Polski miasto znalazło się wraz z całą Wielkopolską w zaborze pruskim.
W 1806 roku pożar zniszczył 2/3 miasta m.in. ratusz i kościół. W 1807 roku miasto przynależało do departamentu kaliskiego Księstwa Warszawskiego. Po ustaleniach Kongresu Wiedeńskiego (1815) Pleszew ponownie powrócił do zaboru pruskiego. W 1818 roku utworzono powiat pleszewski obejmujący m.in. miasto Jarocin. W 1831 roku w mieście panowała epidemia cholery. W okresie rewolucji społecznych i narodowych tzw. Wiosny Ludów (1848–1849) pod Pleszewem zlokalizowany był jeden z głównych obozów powstańczych.
W drugiej połowie XIX wieku miasto przeżywało rozwój gospodarczy, założono m.in.