Od 1906 r. szkoła miała nieoficjalnie charakter politechniki. W 1919 została przekazana przez fundatorów państwu. W 1929 r. warunkiem przyjęcia do szkoły stało się posiadanie matury i do 1939 r. miała ona status szkoły wyższej.
Pierwsza siedziba szkoły mieściła się przy ulicy Jana Pankiewicza. W 1897 r. placówkę przeniesiono do nowego zespołu budynków przy ul. Mokotowskiej 4/6. Około 1933−1934 przy ul. św. A. Boboli 14 na Mokotowie wzniesiono nowy zespół budynków szkoły składający się z pięciokondygnacyjnego gmachu dydaktycznego zwróconego frontem do ulicy Narbutta i dwukondygnacyjnej hali warsztatowej (współcześnie Gmach Stary Technologiczny Politechniki Warszawskiej przy ul. Narbutta 86).
W latach 1940–1944 za zgodą niemieckich okupantów w gmachu Szkoły działały średnie szkoły techniczne, m.in. Zawodowa Szkoła TechnicznaM. Bernhardt, Szkoła Wawelberga i Politechnika Warszawska w latach 1940-1944, "Histmag.org", 8 marca 2009.. 11 kwietnia 1943 drużyna „CR–500” Szarych Szeregów, w ramach akcji przeciwko działalności warszawskiego Urzędu Pracy (Arbeitsamtu), z powodu zagrożenia wywiezieniem na roboty do III Rzeszy zniszczyła znajdujące się w budynku szkoły spisy jej słuchaczy.