thumb|Studenci Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w czasie protestu w 1937 roku thumb|Nowo wybudowany zespół budynków uczelni przy ul. św. A. Boboli 14 (współcześnie Gmach Stary Technologiczny Politechniki Warszawskiej przy ul. Narbutta 86) thumb|Studenci podczas zajęć praktycznych (1949) thumb|Studenci na wykładzie (ok. 1950) Szkoła Inżynierska im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda – szkoła mechaniczno-techniczna, ufundowana w 1895 w Warszawie przez finansistów Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda.

Działała w latach 1895–1951, początkowo jako szkoła średnia, później inżynierska, a w końcowym okresie równolegle z Politechniką Warszawską, do której została włączona w 1951 roku.

Historia W 1891 roku Hipolit Wawelberg i Stanisław Rotwand, chcąc uczcić pamięć Henryka Wawelberga (odpowiednio: ojca i teścia), ofiarowali 100 tys. rubli na cel dobroczynny. W 1892 r. ta kwota została złożona w Banku Handlowym w Warszawie z przeznaczeniem na budowę średniej szkoły technicznej.

Pierwszym dyrektorem został profesor Instytutu Górniczego w Petersburgu Maurycy Mitte, którego nazwisko znalazło się w nazwie szkoły. Nauka trwała 4 lata. Do 1905 r. językiem wykładowym był rosyjski, a od 1906 roku – język polski.

Od 1906 r. szkoła miała nieoficjalnie charakter politechniki. W 1919 została przekazana przez fundatorów państwu. W 1929 r. warunkiem przyjęcia do szkoły stało się posiadanie matury i do 1939 r. miała ona status szkoły wyższej.

Pierwsza siedziba szkoły mieściła się przy ulicy Jana Pankiewicza. W 1897 r. placówkę przeniesiono do nowego zespołu budynków przy ul. Mokotowskiej 4/6. Około 1933−1934 przy ul. św. A. Boboli 14 na Mokotowie wzniesiono nowy zespół budynków szkoły składający się z pięciokondygnacyjnego gmachu dydaktycznego zwróconego frontem do ulicy Narbutta i dwukondygnacyjnej hali warsztatowej (współcześnie Gmach Stary Technologiczny Politechniki Warszawskiej przy ul. Narbutta 86).

W latach 1940–1944 za zgodą niemieckich okupantów w gmachu Szkoły działały średnie szkoły techniczne, m.in. Zawodowa Szkoła TechnicznaM. Bernhardt, Szkoła Wawelberga i Politechnika Warszawska w latach 1940-1944, "Histmag.org", 8 marca 2009.. 11 kwietnia 1943 drużyna „CR–500” Szarych Szeregów, w ramach akcji przeciwko działalności warszawskiego Urzędu Pracy (Arbeitsamtu), z powodu zagrożenia wywiezieniem na roboty do III Rzeszy zniszczyła znajdujące się w budynku szkoły spisy jej słuchaczy.

Kompleks budynków przy ul. Mokotowskiej został całkowicie zniszczony w czasie powstania warszawskiego w sierpniu 1944. Główny budynek kompleksu został odbudowany w zmienionej formie w 1949 roku, co upamiętnia tablica z piaskowca umieszczona przy wejściu. Tylko lekko uszkodzony został natomiast budynek dydaktyczny przy ul. św. Andrzeja Boboli.

Szkoła wznowiła działalność 18 września 1945 r. w zachowanym budynku przy ul. Boboli. W hali maszyn zamieszkało 50 studentów. W 1947 r. absolwentom szkoły przyznano stopień inżyniera.

Pomimo sprzeciwu władz uczelni, w 1951 r. nastąpiło jej połączenie z Politechniką Warszawską. Oficjalnym uzasadnieniem dla połączenia było przejście Politechniki na dwustopniowość kształcenia i to, że jej studia zawodowe nie różniły się od studiów Szkoły Wawelberga i Rotwanda.

Nazwy od 1895 – Średnia Szkoła Mechaniczno-Techniczna M. Mittego do 1919 – Szkoła Mechaniczno-Techniczna H. Wawelberga i S. Rotwanda 1919–1929 – Państwowa Szkoła Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda 1929–1939 – Państwowa Wyższa Szkoła Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda 1940–1944 – Państwowa Szkoła Budowy Maszyn i Państwowa Szkoła Elektryczna (dwuletnie średnie szkoły techniczne) 1945–1951 – Szkoła Inżynierska im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda

Dyrektorzy Dyrektorami Szkoły Technicznej im. H. Wawelberga i S. Rotwanda a potem Państwowej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki) byli kolejno inżynierowie: Maurycy Mitte (1895-1900), Antoni Kozierowski (1900−1901), Paweł Sosnowski (1901−1902), Siemion Grygoriew (1902−1905), Emil Świda (1906), Stefan Kossuth (1906−1916), Ignacy Radziszewski (1916−1919) Leon Buszkowski (1919−1920), Stanisław Zakrzewski (1920−1940), Adam Bedyński (1940-1944)Zdzisław Dębicki, To była wspaniała szkoła: z dziejów Szkoły im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie (1895-1951). W stulecie założenia szkoły. Warszawa 1995, s. 13, 14, 83Zbigniew Tucholski, Polska kadra i studenci Instytutu Technologicznego w Petersburgu, Polski Petersburg [dostęp 24.08.2023].

Absolwenci Szkołę ukończyło ok. 4 tysięcy osób.

Upamiętnienie Tablica na ścianie budynku przy ul. Mokotowskiej 4/6. Tablica na ścianie budynku przy ul. Narbutta 86. Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Politechnika Warszawska Kategoria:Nauka Królestwa Kongresowego Kategoria:Śródmieście Południowe Kategoria:Stary Mokotów