W roku 597 do wybrzeży Kentu przybyła z Rzymu misja chrystianizacyjna, wysłana przez papieża Grzegorza I, prowadzona przez mnicha benedyktyńskiego Augustyna. Rozpoczęła się chrystianizacja wschodniej Anglii: Kent, Wessex, East Anglia. Augustyn został pierwszym biskupem Canterbury.
W roku 617 władca Deiry Edwin zjednoczył Nortumbrię i pojął wkrótce za żonę córkę króla Kentu. Rozpoczęła się chrystianizacja Nortumbrii. W 625 papież ustanowił dla tego kraju biskupstwo misyjne, zaś w 628 Edwin przyjął chrzest. Jednak już w roku 633 Nortumbria pogrążyła się w wojnie domowej, a poszczególni jej władcy wrócili do pogaństwa. Na przełomie 635/636 Nortumbria została ponownie zjednoczona przez Oswalda z Bernicji. W czasach panowania Edwina Oswald przebywał jako wygnaniec polityczny w Dalriadzie i tam przyjął chrześcijaństwo w obrządku iryjskim. Po zdobyciu władzy Oswald rozpoczął rechrystianizację Nortumbrii, tym razem jednak podporządkowując ją jurysdykcji iroszkockiej, do której sam należał. W 636 przybył z Iony biskup Aidan, któremu Oswald nadał wyspę Lindisfarne, gdzie powstał słynny klasztor i siedziba biskupstwa iroszkockiego.