Obradom synodu przewodniczył król Oswiu. Na czele delegacji iroszkockiej stał opat-biskup Lindisfarne Kolman. Stronie rzymskiej przewodniczył formalnie biskup Agilbert, jednak ze względu na to, że nie znał języka anglosaskiego, w jego imieniu głos zabierał kapłan Wilfryd z Yorku.
Opis obrad znany jest nam z relacji Bedy Czcigodnego. Otworzył je król Oswiu, stwierdzając, że ci którzy służą jednemu Bogu, powinni zachowywać jedną regułę życia, a także ponieważ wszyscy oczekują jednego królestwa niebieskiego, nie powinni różnić się w sprawowaniu sakramentów niebieskich. Król polecił, by synod wskazał tę tradycję z dwóch, która jest prawdziwsza, aby wszyscy mogli konsekwentnie ją przyjąć.
Pierwszy przemawiał Kolman, biskup króla Oswiego, który powołał się na starodawność tradycji iroszkockiej, przejętej od św. Jana Ewangelisty.