W latach 50. XX wieku zespół architektów w składzie W. Furmańczyk, W. Jarzynka, L. Kotowski opracował koncepcję nowej zabudowy Starego Miasta w Szczeciniesedina.pl.. Pozostawiając starą siatkę ulic, zaprojektowano osiedle niskich, trój- cztero- lub pięciopiętrowych bloków krytych spadzistymi dachami. Natomiast na obszarze Podzamcza, nieopodal Ratusza Staromiejskiego planowano wzniesienie czterech jedenastopiętrowych wieżowców mieszkalnych. Zaprojektowano również pawilony handlowe, mające pomieścić różnorodne punkty usługowe i warsztaty rzemieślnicze. Realizację tych koncepcji planowano zakończyć do 1966 roku, jednak plan wybudowania wieżowców nieopodal ratusza nie został zrealizowany z powodów finansowychsedina.pl.. Bloki mieszkalne o spadzistych lub płaskich dachach wypełniły większość parceli Starego Miasta. Niektóre z nich odsunięto od dawnej linii zabudowy, zaburzając dawną strukturę urbanistyczną ulicsedina.pl.. Wybudowano gmachy szkoły podstawowej przy ul. Grodzkiej i przedszkola przy Szewskiej, w kamienicy Loitzów umieszczono liceum plastyczne. Pomimo deklaracji zachowania starej siatki urbanistycznej zlikwidowano kilka ulic i zmieniono przebieg kilku innych. Poza budową nowego osiedla odrestaurowano nieliczne zachowane kamienice przy ul. Kuśnierskiej, Koński Kierat, Mariackiej, Łaziebnej i Placu Orła Białego.