Hecht twierdził, że Siodmak robił po dwa ujęcia na każdą konfigurację kamery. Pojawiały się doniesienia, wedle których m.in. rzekomo Lancaster oddawał mocz na widoku wszystkich, jednocześnie wydając rozkazy ekipie. Trilling wysłał pilną depeszę na Ischię, żądając, by Hecht przywrócił oryginalny scenariusz i pozwolił Siodmakowi normalnie pracować. Depeszę zakończył błagalnym apelem: „NA MIŁOŚĆ BOSKĄ, CHŁOPCY, PIRAT TO PROBLEM NAS WSZYSTKICH, ZMIERZCIE SIĘ Z NIM!”. Kiedy Hecht zagroził pozwem dywersyjnym dotyczącym rzekomych błędów księgowych studia przy produkcji Płomienia i strzały i zaczął we wrześniu wysyłać długie depesze uzasadniające wszystkie dodatkowe wydatki jako elementy wyższej jakości produkcji, Trilling zdał sobie sprawę, że ma do czynienia z nowym rodzajem problemu, który zaczął nazywać „Hechtomanią.”.

Gerry Blattner zasugerował Trillingowi, aby studio już teraz zaczęło podejmować środki ostrożności, by nigdy więcej nie znaleźć się w podobnej sytuacji z Hechtem i Lancasterem. Siodmak szczególnie źle znosił pracę z Lancasterem. Wspominał, że wielokrotnie, gdy uważał scenę za zakończoną, on nalegał na kolejne zbliżenia, co praktycznie wymagało ponownego nakręcenia sceny.