W 1906 roku przybył do Korei kapłan szkoły shingon Unshō Shaku (1827–1906), który pragnął aby władca Korei oraz rząd przyjęli stałą sponsorowaną przez państwo politykę wobec buddyzmu. Sugerował także, iż priorytetem powinno być ustanowienie Instytutu Badawczego Buddyzmu, który podjąłby się przedstawiania spraw związanych z naukami buddyzmu, regułami monastycznymi i oddziaływaniem buddyzmu na państwo. Unshō postanowił odwiedzić dwa wiodące klasztory koreańskie: T’ongdo i Haein. W T’ongdo sa spotkał się z grupą mnichów koreańskich, takich jak m.in. Kim Yongsŏng (opat T’ongdo sa), Hyegyŏn i Chang Pŏbun. W tym samym czasie w klasztorze przebywał także Enshin Okumura (1843–1913), misjonarz z Higashi Hongan-ji ze szkoły Jōdo-shinshū, który pracował nad przemienieniem klasztoru na świątynię własnej tradycjiHwansoo Ilmee Kim, Empire of the Dharma, s. 99, 100. Na początku 1907 roku w klasztorze przebywał mistrz zen szkoły sōtō i misjonarz – Mokuzen Hioki (1847–1920)Hwansoo Ilmee Kim, Empire of the Dharma, s. 198.