geografii, matematyki, arabskiego i francuskiego pod kierunkiem najlepszych nauczycieli. Dżamalzade nie miał jednak żadnego nauczyciela perskiego, którego później musiał uczyć się sam już podczas swojego pobytu za granicą. Jako najstarszy syn często brał także udział w aktywnościach swojego ojca, jako młody człowiek mając okazje poznać wiele najwybitniejszych osobistości ruchu konstytucyjnego.
W kwietniu 1908 został wysłany do Bejrutu by uczęszczać do Gimnazjum św. Łazarza, prowadzonego przez lazarytów. Kilka miesięcy później jego ojciec zginął w wyniku represji wobec politycznej opozycji wprowadzonych przez Mohammada Ali Szaha (1907 – 1909). To w gazetce szkolnej Gimnazjum św. Łazarza Dżamalzade miał publikować swoje pierwsze próby pisarskie. W 1910, po krótkim pobycie w Kairze, udał się najpierw do Paryża, a potem do Lozanny, gdzie zaczął studiować prawo. W 1911 przeniósł się do Dijon, gdzie ukończył prawo w 1914. W tym samym roku ożenił się z Josephine, swoją szwajcarską koleżanką ze studiów w Dijon.