Powstawały bogato iluminowane rękopiśmienne księgi religijne, a także rozpoczęto spisywanie dotąd przekazywanych ustnie opowieści epickich i traktatów prawnych. Rozwijały się również sztuka zdobnicza i piśmiennictwo. W tym okresie powstały bogato iluminowane manuskrypty, w tym Księga z Kells, przechowywana obecnie w bibliotece Trinity College w Dublinie. Do najważniejszych zabytków irlandzkiego rzemiosła artystycznego należą także brosza z Tary oraz kielich z Ardagh, znajdujące się w zbiorach . Okres ten uznawany jest za jeden z najważniejszych etapów rozwoju średniowiecznej kultury Irlandii. Irlandia stała się centrum kulturalno-religijnym promieniującym na zachodnią Europę. Mnisi irlandzcy chrystianizowali Piktów (w ob. Szkocji) i północnych Anglosasów. Pochodzący z Irlandii uczeni i mnisi przyczynili się do odrodzenia kulturalnego w państwie Franków. Jeden z nich – św. Kolumban Młodszy w 591 r. opuścił Irlandię i udał się do Europy kontynentalnej, gdzie propagował irlandzkie ideały monastyczne i założył kilka, jak się miało później okazać, wpływowych klasztorów.