Na biały talerzyk należy kapnąć kroplę jodowego wskaźnika skrobi (płyn Lugola), a następnie dodać odrobinę zacieru. Jeśli płyn nie zmieni koloru, to znaczy, że cała skrobia została przez enzymy przetworzona na cukier, a zacieranie można uznać za zakończone. Wygrzew () – podgrzanie zacieru do temperatury 78-80 °C. Na tym etapie zatrzymywany jest proces przemiany skrobi na cukry proste, a zacier staje się mniej lepki, co pomaga przy filtracji. Filtracja – po dokonanym zacieraniu należy oddzielić resztki ziarna (tzw. młóto) od roztworu wodnego. Gotowy przefiltrowany płyn nazywany jest brzeczką. Warzenie, czyli gotowanie – następuje teraz właściwe warzenie brzeczki, czyli gotowanie jej przez ok. 60 min. W trakcie gotowania należy dodać chmiel w jednej, dwóch lub trzech dawkach. Chłodzenie – gotową brzeczkę należy schłodzić, trzymając ją pod przykryciem w celu uniknięcia zakażenia mikrobami z otoczenia. Zadawanie drożdży – schłodzoną brzeczkę należy przelać do fermentora. W ten sposób oddzielane są resztki chmielu i innych osadów. W fermentorze brzeczka zaszczepiana jest drożdżami piwowarskimi. Fermentacja burzliwa – po kilku lub kilkunastu godzinach od dodania drożdży następuje tzw. fermentacja burzliwa. Następuje silne pienienie dlatego fermentor winien być tylko lekko przykryty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piwowarstwo domowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.